nasza historia

01. marzenia

Już jako młode małżeństwo staliśmy się rodziną zastępczą najpierw dla jednego, a potem dla trójki dzieci. Nasze marzenia sięgały jednak dalej – pragnęliśmy pomagać większej liczbie dzieci. Niestety wówczas brakowało nam miejsca, w którym moglibyśmy zamieszkać z większą gromadką dzieci.

W 2001 roku stało się coś niezwykłego. Trafiliśmy na informację, że proboszcz jednej z tarnobrzeskich parafii, ks. Michał Józefczyk poszukuje rodziny, która zechciałaby poprowadzić rodzinny dom dziecka. W naszych głowach kłębiło się mnóstwo myśli. Było wiele obaw, pytań, ale też radość i to dziwne uczucie, które podpowiadało, że nadarza się okazja, aby spełnić marzenia.

02. do biegu, gotowi, start!

Postanowiliśmy dowiedzieć się więcej. Okazało się, że jest miejsce, w którym może powstać rodzinny dom dziecka. Brakuje tylko rodziny gotowej podjąć się trudu wychowywania gromadki dzieci.

Była to dla nas bardzo poważna decyzja, która wymagała przemyślenia. Oznaczało to bowiem zmianę miejsca zamieszkania, stylu życia, a przede wszystkim wzięcia na siebie wielkiej odpowiedzialności za los dzieci, które miały do nas trafić.

Zdecydowaliśmy się! Pierwsze miesiące były trudne, dużo formalności, załatwiania spraw w urzędach. Potrzebny był także remont i przystosowanie domu. Tutaj mogliśmy liczyć na pomoc księdza M. Józefczyka. Wreszcie w czerwcu 2001 roku Rada Miasta Tarnobrzega powołała Placówkę Opiekuńczo - Wychowawczą Rodzinny Dom Dziecka w Tarnobrzegu. Od tego momentu rozpoczął funkcjonowanie nasz dom.

03. pierwsze kroki

Pierwsze dzieci przyszły do nas we wrześniu 2001 roku. Było to rodzeństwo – sześć dziewczynek w wieku od 1,5 do 13 lat. Rok później, bo w grudniu 2002 roku przyjęliśmy dwoje kolejnych dzieci. Byli to kilku miesięczni bracia bliźniacy – rodzeństwo naturalne wcześniej przyjętych dziewczynek. W tym samym roku, naszą rodzinę opuścił pełnoletni wychowanek rodziny zastępczej, który usamodzielnił się i zamieszkał w innym mieście.

Przez pierwsze lata uczyliśmy się jak organizować swoją prace. Poznawaliśmy dzieci, ich potrzeby, problemy, zdolności i talenty. Zaskakiwały nas każdego dnia. W międzyczasie pełniliśmy również opiekę czasową nad dziećmi oczekującymi na adopcję.

W 2008 roku usamodzielniła się i przeniosła do innego miasta jedna z dziewczynek przyjętych na początku. W tym roku przebywała u nas również dziewczynka, która oczekiwała na adpocję.

04. więcej i więcej

W 2010 roku przybyło nam jeszcze dwoje dzieci – chłopiec i dziewczynka – które są z nami do dnia dzisiejszego. Obecnie wychowujemy więc dziewiątkę dzieci w rodzinnym domu dziecka oraz jedną dziewczynkę w rodzinie zastępczej.

To nie koniec naszej historii. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, zapraszamy na nasz blog. Będziemy tam dzielić się faktami z naszego życia.

Jeśli podoba ci się to, co robimy i chciałbyś nam pomóc, zapoznaj się z naszymi potrzebami, a jeśli chcesz po prostu pogadać, zapraszamy do kontaktu.